"Heb jij je pilletjes wel gehad?"

Dagelijks worstel ik met de vooroordelen die ADHD met zich mee brengt. Zo hoor ik wanneer ik even iets te druk ben 'heb jij je pilletjes wel gehad?'. Deze uitspraken blijven mij pijn doen, want mensen zouden mij moeten accepteren zoals ik ben en geen excuus zoeken naar eigenschappen van mij. Omdat ik met mijn fotografie een grote groep mensen kan bereiken wil ik mij inzetten voor de mensen met 'labeltjes'. Het taboe en stigma moet doorbroken worden dat je alleen problemen hebt of afwijkend bent van de norm wanneer dit fysiek ook zichtbaar is of dat mensen je op eens niet meer gaan aanspreken wanneer ze hebben gehoord dat jij een 'stoornis' hebt.

Bij dit project wil ik duidelijk maken dat niet iedereen die er 'normaal' uitziet ook zich zo voelt. Zo kan de een elke nacht badend in het zweet wakker worden door angstaanvallen en de ander kan geen miljoenen getal uitspreken. En dit is helemaal niet erg, want iedereen is zo mooi als hij/zij is. Het is niet altijd te zien of iemand anders is dan anderen en dit wil ik met dit project duidelijk maken.

Het project zal gaan bestaan uit twee verschillende series: de een zal een zwart-wit karakter portret worden. Dit wil ik zo gaan vormgeven, omdat ik zo de indruk kan wekken dat er 'niks' met de personen aan de hand is, want men kan het niet aan de buitenkant zien. Daarnaast zullen van alle geportretteerden een kamer laten zien, waarin zij de werking van hun eigen gevoel/beleving van hun stoornis visueel maken. Voorbeeld: ik heb vaak dat het in mijn hoofd een complete chaos is en dat wil ik visueel gaan maken om een kamer vol met spullen chaotisch te fotografen.

Het uiteindelijke doel is om dit project te exposeren, met daarbij een boek uit te brengen.

In dit boek zullen de portretten te zien zijn, maar ook per 'label' een stereotype uitspraak zoals 'heb jij je pilletjes wel gehad?'. Naast de uitspraak worden de labels ook aan de hand van specialisten die de psychische stoornissen uitleggen. Ook wordt er gekeken of het fysiek zichtbaar kan zijn of juist niet, in welke vorm dan ook. Daarbij heeft elk persoon de mogelijkheid zijn of haar verhaal te doen over hoe zij hun label ervaren, dit kan positief en negatief zijn.

Voor school heb ik de expositie bezocht van de fotograaf Nathan Mooij: The Naked Eye project. Dit project heeft mij geïnspireerd om in actie te komen voor de 'labeltjes' mensen, zoals ikzelf. Het taboe moet doorbroken worden dat je alleen problemen hebt of anders dan de norm bent wanneer het fysiek zichtbaar is.

Waarom zwart-wit foto's?
Bij zwart-wit foto's heb je geen ruis van kleur, je gaat echt naar de foto kijken en naar de inhoud daarvan. Dit zorgt ervoor dat de focus op de ogen gaan liggen, want aan de ogen kan men ontzettend veel aflezen. Bij kleur gaat met kijken naar hoe mooi de kleuren zijn en valt de essentie weg.

Waar een taboe heerst, moet het regelmatig doorbroken worden, precies om het te bevestigen."
Hugo Claus

Na het lezen over dit project, denkt u "hé, dit is tof, ik wil hier graag een onderdeel van worden." Of herkent je jezelf in de vooroordelen? Neem dan contact met mij op via social media of stuur mij gerust een mailtje.